Müzik Dinlemek; Challenge!

Müzik dinleyen biri değilim hatta müziği anlamlı bile bulmam. Kalabalıklar içinde “ne yapıyorsunuz siz?” sorusu içimde ancak kalabalıktan biri gibi görünmek adına sormuyorum bu soruyu.

Müzik dinleyenler, ne yapıyorunuz siz?

Kendimi challenge etmeye karar verdim. Cuma günü Santralİstanbul‘daki One Beat İstanbul finaline gittim.

OneBeat birbirini hiç tanımayan müzisyenleri bir araya getirip beraber müzik üretmelerini sağlıyor. Müzisyenler aynı enstrümanı çalmıyorlar, aynı müzik anlayışıyla da yetişmemişler. Ama aynı müziğin enstrümanları ve parçası oluyorlar. Geleneksel ve modern, müzik ve müzik araçları iç içe giriyor. Hiç tanımadığınız insanlarla bir araya gelip diyalog geliştirebilmek ve hatta bir ürün çıkarabilmek, bu heyecan verici bir şey değil mi?

Müzik ortaya koymak amacıyla kimliğinizi bırakıp ortaya bir şeyler koyabilirsiniz. Alttan almak, hoş görmek gibi şeylerle ifade ettiğimiz birleştirici(!) motivasyonlar da bizim bir arada kalmamızı sağlar. Daha fazla kimliksizleştikçe daha çok uyum başlar. Ya da uyum için kimlikleri katarsınız. Kimlikleri kabul edersiniz. Kimlikler bütünün bir parçası haline gelir.

Öyleyse birlikte başarmak ve uyum için iki yol var; kimlikleri indirgemek ve kimlikleri dahil etmek(inclusivism).

OneBeat’te müzisyenler kendi anadilleriyle vokaldeydi, kendi geleneklerinin enstrümanlarıyla sahnedeydi, kendi şarkılarıyla birlikteydi. Kimse kimliğini gizlemedi. Kitapçıktaki tanıtımda müzisyenler İstanbullu, Kobanili, Amerikalı; ud çalan, kabak kemane çalan, viyolonsel çalan; piyanist, vokalist, besteciydi. Kürtçe, Ermenice, Türkçe, İngilizce ve lisani olmayan müzikler yapıldı. Bu açıdan bakınca buradaki müzisyenler kimliklerini indirgeyerek ya da kendilerini uyuşturarak yapmadı bunu. Kimlikler müziğe dahil oldu. Birlikte başarmayı başarmış olabilirler.

Ne diyorum ben? Galiba öylesine güçlü ve legal bir uyuşturucu hakkında konuşuyorum ki beni de uyuşturuyor. Ve kimse müziğin bir uyuşturucu olduğunu söyleyemiyor. Uyuşturucuyu yasaklayanlar neden müziği yasaklamaz? Sağlığa mı zararlı değil? Yasaklanan bütün uyuşturucular sağlığa mı zararlı?

Galiba müzik dinlememek konusunda yaklaşımım değişmeyecek. Özellikle endüstriyel bir müzik anlayışını benimseyeme. Bunlara rağmen OneBeat’teyken iki şeyi farkettim;

  1. Müzik zaman yaratıcı bir şey olduğu için zihniniz o anda bağlantıları tekrar kurar. Bu açıdan uyku halini uyanıkken yaşatır.
  2. Müzik dinlemek ve müzik izlemek ayrı şeylerdir. Faklı sanatçıların veya bir orkestranın müziğini izlemek için mekan değiştirirsiniz ve zaman ayırırsınız.
    Müzik gerçekten iyi bir şeyse izlenen bir şeydir. Müziği kötü yapan şey ise endüstriyel olmasıdır. Yani kaydedilmiş, dijital ve sadece ses olan müzik…

OneBeat misyonu doğrultusunda birlikte başarıyor. Bu müziğin bir özelliği değil. Ama bu örnekten yararlanarak diğer alan ve disiplinlerde de birlikte başarmayı ayağa kaldırabiliriz.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s